“Een deel van het huis had een rieten dak, en aan de ene kant liep het dak
helemaal tot aan de grond. ’s Winters als er sneeuw lag en onze vader niet thuis was, vonden
mijn stiefbroers het leuk om van het dak af te sleeën, helemaal vanaf de schoorsteen.”
(Uit: Martinus Erindringer)
|
Martinus leefde in Denemarken van 1890 tot 1981. Hij is bekend om zijn grote geesteswetenschappelijke oeuvre, dat de gemeenschappelijke overkoepelende titel Het Derde Testament draagt. Het leven van Martinus is het verhaal van een arme en onbelezen jongen van het platteland, die onopvallend leefde, tot hij op dertigjarige leeftijd een diepgaande bewustzijnsverandering ervoer, die hem in staat stelde niets minder dan een samenhangend geesteswetenschappelijk wereldbeeld te beschrijven. Daarna werkte hij bijna zestig jaar lang aan het beschrijven en doorgeven van dit wereldbeeld dat ook de namen Martinus Kosmologie en Martinus Geesteswetenschap draagt.
Buitenechtelijk kind – armoedige omstandigheden en weinig naar school Martinus werd geboren op 11 augustus 1890 aan de rand van het stationsstadje Sindal in Noord-Jutland. Zijn geboortehuis “Moskildvad”, dat nu opengesteld is voor belangstellenden, getuigt van een armoedige jeugd. Zijn moeder was ongehuwd en werkte als huishoudster.
Zij was niet in de gelegenheid om voor haar zoontje te zorgen, dus groeide Martinus in plaats daarvan als pleegkind op bij de broer van zijn moeder en diens vrouw in Spartaanse omstandigheden in het huisje Moskildvad. In de plaatselijke plattelandsschool was het onderwijs beperkt tot psalmen, de catechismus, aardrijkskunde, rekenen en soms wat vaderlandse geschiedenis en biologie, alles bij elkaar zes uur per week ’s zomers en dertig uur per week’s winters. Als buitenechtelijk kind, was hij volgens de plaatselijke ‘gereformeerde’ dominee eeuwig verdoemd, maar dat kon Martinus niet geloven. |
|
Martinus had toen al een nauw persoonlijk contact met God. Hij vertelt dat, als er een vlieg in de melkkan dreigde te verdrinken, hij probeerde deze te redden – want anders kon hij toch niet verwachten dat er hulp van God zou komen als hij die nodig had. Een jeugd met baantjes |
“Niet de geestelijke ervaringen die ik gehad heb, maar de gevolgen die zij
veroorzaakt hebben zijn dus wezenlijk voor de lezer. Die kunnen namelijk tot op zekere hoogte
door iedereen die moreel voldoende ontwikkeld, onpartijdig en onafhankelijk is, onderzocht
worden. Deze gevolgen vormen mijn totale missie.”
(Uit: Over de geboorte van mijn missie, hoofdstuk 20)
“De vermogens die ik heb kunnen ontwikkelen, zijn niets anders dan wat alle
mensen voor mij bereikt hebben en wat alle andere na mij zullen bereiken, zonder enige
uitzondering.”
(Den Intellektualiserede Kristendom, stk. 5)
|
Martinus verlangde er echter naar iets meer in zijn leven te verrichten dan maar de hele dag op een kantoor getallen te zitten schrijven. Een tijdje sprak de gedachte om missionaris te worden hem wel aan, maar dat gaf hij weer op, onder andere omdat hij het niet eens was met de toenmalige uitleg van vele van de christelijke dogma’s. Al gauw zou echter blijken dat Martinus zijn heel persoonlijke levensmissie kreeg. Kosmisch bewustzijn als dertigjarige
In het begin van Livets Bog, deel 1 schrijft hij als
volgt: Deze nieuwe bewustzijnstoestand die Martinus als dertigjarige verkreeg, noemt hij ‘kosmisch bewustzijn’. De voorwaarde voor kosmisch bewustzijn is een hoog ontwikkeld intuïtievermogen, dat bij alle mensen vroeg of laat tot ontwikkeling zal komen. Het werken aan het kosmische wereldbeeldToen Martinus zijn kosmische bewustzijn verkregen had, moest hij eraan wennen het te gebruiken. Hij begreep snel dat het nodig was dat hij vegetariër werd. Het werd hem ook duidelijk dat het niet voldoende was om zijn kosmische analyses in zijn vrije tijd op te schrijven. Dat was de inleiding tot een aantal moeilijke jaren, waarin Martinus leefde van de steun van goedhartige mensen, die begrepen dat het belangrijk was dat hij zich aan zijn missie kon wijden. Het eerste deel van het hoofdwerk Livets Bog was in 1932 gereed voor publicatie en in iets minder dan vijftig jaar schreef hij aan zijn omvangrijke oeuvre, dat zou bestaan uit verscheidene duizenden bladzijden tekst, getekende symbolen en een grote hoeveelheid lezingen. Een belangrijk deel van zijn missie bestaat uit het belichten van de ontwikkeling van het christendom en van andere godsdiensten naar een toekomstige vorm die beantwoordt aan het bewustzijnsniveau van de moderne intellectuele mens. Daarom noemt Martinus zijn werk ook wel het geïntellectualiseerde christendom en heeft hij zijn werk de gemeenschappelijke overkoepelende titel Het Derde Testament gegeven. Hij verenigt hierdoor de gewoonlijk zo gescheiden wetenschappelijke en religieuze denkwijzen tot een nieuwe geesteswetenschap, waarvan hij voorziet dat die het fundament van de toekomstige ontwikkeling van de mensheid zal vormen. Een grote persoonlijkheid zonder persoonsverheerlijking
Het was voor Martinus cruciaal dat er geen vorm van sekte of lidmaatschap naar aanleiding van zijn levenswerk zou ontstaan, en hij wenste op geen enkele manier het voorwerp van persoonsverheerlijking te worden. Het behoorde niet tot zijn missie om voorganger van een cultus of geloofsgemeenschap te zijn. De kern in zijn leven was het opschrijven en doorgeven van zijn kosmische kennis. In het kleine materialistische land Denemarken kon hij die taak onopgemerkt verrichten. Dat betekende echter niet dat hij in een isolement leefde. Hij was altijd heel vriendelijk en nam de tijd om vragen te beantwoorden, als iemand zich tot hem wendde. Hij was in het geheel genomen een heel opgewekt en beminnelijk mens, die genoot van het samenzijn met goede vrienden. Vanwege zijn ontwikkeling tot dubbelpolige mens (bij wie de mannelijke en vrouwelijke kwaliteiten volledig ontwikkeld zijn) leefde Martinus niet samen met een partner en had hij geen gezin. Op de regelmatig gestelde vraag aangaande dit onderwerp antwoordde hij vaak opgewekt dat hij met de hele wereld getrouwd was. Martinus woonde in zijn appartement op de eerst etage van het Martinus Instituut tot zijn overlijden in 1981. Maar zijn ‘Zaak’ leeft voort – en geniet een steeds groeiende belangstelling van geestelijk zoekenden in een groot aantal landen over de gehele wereld.
|